ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΑΝ ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

Το έθιμο με τα Κάλαντα του Λαζάρου, τήρησαν σήμερα τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου Καλυθιών. Με τη συνοδεία της δασκάλας κυρίας Λίδας Φωκίτη και μελών του συλλόγου Γονέων και κηδεμόνων οι μαθητές και οι μαθήτριες ντύθηκαν λαζαράκια και τραγούδησαν τα κάλαντα στο δημαρχείο και στην πλατεία του χωριού. Ως επιβράβευση των προσπαθειών του πήραν κόκκινα βαμμένα αυγά και χειροποίητους σταυρούς φτιαγμένους από βαγιές όπως προστάζει το έθιμο.

Σήμερον έρχεται ο Χριστός
Ο επουράνιος Θεός
Εν τη πόλει Βηθανία,
Μάρθα κλαίει και Μαρία
Λάζαρον τον αδερφό της
Τον γλυκύ καρδιακό της

Τρεις ημέρες τον θρηνούσαν
Και τον μοιρολογούσαν
Την ημέρα την τετάρτην
Κίνησε ο Χριστός για να' ρθει.

Και βγήκε κι η Μαρία έξω
Από τη Βηθανία.
Σκύβει εμπρός γονατιστή και τους
Πόδες του φιλεί.

-Αν εδώ ήσουν Χριστέ μου,
δεν θα πέθαινε ο αδερφός μου.
Μα κι εγώ τώρα πιστεύω
Και καλότατα εξεύρω
Ότι δύνασαι αν θέλεις
Και νεκρούς να ανασταίνεις.

-Λέγε, πίστευε, Μαρία
άγωμεν εις τα μνημεία

Τότε κι ο Χριστός δακρύζει
Και τον Άδη φοβερίζει:

-Άδη, Τάρταρε και Χάρε
Λάζαρε να μη σε πάρει:

Δεύρο έξω Λάζαρε μου,
Φίλε και αγαπητέ μου

Παρευθύς από τον Άδη
Ως εξαίσιο σημάδι.
Λάζαρος απενεκρώθη,
Ανεστήθη και σηκώθη.

Λάζαρος σαβανωμένος
Και με το κηρί ζωσμένος

-Λάζαρε πες μας τι είδες
εις τον Άδη που επήγες;

-Είδα φόβους, είδα τρόμους
είδα βάσανα και πόνους.
Δώστε μου λίγο νεράκι
Να ξεπλύνω το φαρμάκι
Της καρδίας, των χειλέων
Και μη με ρωτάτε πλέον.