ΗΜΕΡΑ ΘΛΙΨΗΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ

 Σε κάθε τόπο υπάρχουν άνθρωποι που αφήνουν το στίγμα τους και γίνονται σημείο αναφοράς για τις επόμενες γενεές.

Οι Καλυθιές αποχαιρετούν τον Σάββα Σαρίκα (Χατζησταμάτης) που με σκληρή δουλειά δημιούργησε, από το μηδέν,  έναν πολύπλευρο επιχειρηματικό όμιλο που αποτελεί, πλέον, σημαντικό βραχίονα της τοπικής οικονομίας.

Ο αείμνηστος Σάββας Σαρίκας γεννήθηκε στις Καλυθιές το 1932 σε χρόνια σκληρά και φτωχά, ανάμεσα σε δύο παγκόσμιους πολέμους, τότε που ζητούμενο ήταν η επιβίωση και όχι η επιτυχία.

Οι γονείς του Στέργος και Τσαμπίκα, όπως όλοι οι Καλυθενοί της εποχής, δούλευαν και μεγάλωναν παιδιά στα χωράφια και τους στάβλους.
Στο ξεκίνημα της δεκαετίας του ’60 μαζί με άλλους νέους Καλυθενούς μετανάστευσε στον Καναδά όπου δούλευε ακατάπαυστα περισσότερες από 18 ώρες την ημέρα εκμεταλλευόμενος κάθε ευκαιρία που του δινόταν.
Οπως έλεγε ο ίδιος ακόμη και στις σκληρές συνθήκες της αφιλόξενης Αλάσκα εργαζόταν για να μπορεί να υποστηρίξει την οικογένειά του και τις αδελφές του.
Εκείνα τα χρόνια οι πρωτότοκοι είχαν ανεπτυγμένο το αίσθημα της προστασίας των δικών τους ανθρώπων και ο Σάββας Σαρίκας έκανε τα πάντα για να είναι το ακλόνητο στήριγμα των αγαπημένων του.
Το 1962 παντρεύτηκε, στην πόλη Winnipeg την αγαπημένη του Μαριάνθη Γαλατά και ξεκίνησαν το κοινό ταξίδι που έφερε στον κόσμο τρεις υιούς τον Στέργο, τον Νεκτάριο και τον Σταμάτη (Τάκη).

Μετά από δεκαπέντε χρόνια ακατάπαυστης εργασίας στον Καναδά επέστρεψε στον τόπο του, στα μέσα της δεκαετίας του ’70, και συνέχισε να εργάζεται χωρίς σταματημό και να δημιουργεί με όραμα στο νησί της Ρόδου.
Ο Σάββας Σαρίκας ξεκίνησε ως σκληρά εργαζόμενος, έγινε μικρός επιχειρηματίας και με όπλο την ευφυία του και το χάρισμα να βλέπει μπροστά έφτασε να καθιερώσει έναν ισχυρό τουριστικό (και όχι μόνο) όμιλο.  
Το 1987 οραματίστηκε να δημιουργήσει ένα χώρο φιλοξενίας μακριά από τη θάλασσα σε  σημείο με μοναδική θέα τον κόλπο Φαληρακίου.
Τότε πολλοί του έλεγαν ότι είναι λάθος η επένδυση και πρέπει να κάνει κάτι κοντά στην άμμο.
Αυτός όμως είχε το δικό του όραμα και το υποστήριξε με πάθος και αγάπη.
Στο λόφο του Χωρίτη, ανάμεσα στις Καλυθιές και το Φαληράκι, έριξε τα θεμέλια του Hotel Venezia και όλα άλλαξαν.
Το Φαληράκι έγινε γνωστό θέρετρο και το Venezia Resort υπό την καθοδήγηση του Σάββα Σαρίκα μετεξελίχθηκε σε ξενοδοχείο πολυτελείας με επενδύσεις που δεν σταματούν.
Ο λόφος έγινε σημείο αναφοράς στην τοπική κοινωνία και η βάση για επενδύσεις σε πολλούς τομείς.
Η επένδυση του Σάββα Σαρίκα έγινε το ορόσημο που «ένωσε» τις Καλυθιές με το Φαληράκι.

Η πορεία της ζωής δεν ήταν εύκολη για τον Σάββα Σαρίκα. Το 1995 η μοίρα τον σημάδεψε με την απώλεια του πρωτότοκου υιού του Στέργου.

Το πένθος δε λύγισε τον Σάββα Σαρίκα αλλά του έδωσε κίνητρο ώστε να μπορεί να προσφέρει στην τοπική κοινωνία, πέρα από τις θέσεις εργασίας, βοήθειες σε συλλόγους, ιδρύματα και ανθρώπους.
Τα τελευταία χρόνια ο όμιλος Σαρίκα, αφού ισχυροποιήθηκε, με τη δεύτερη και τρίτη γενιά στο τιμόνι είναι δίπλα όποιον ζητήσει βοήθεια με δωρεές σε σχολεία, συλλόγους και χρηματοδότηση συντήρησης εκκλησιαστικών έργων.

Ο Σάββας Σαρίκας αντιπροσωπεύει τη γενιά των Καλυθενών που με όραμα και σκληρή δουλειά μετέτρεψαν το Φαληράκι σε τόπο κυρίαρχο της τουριστικής βιομηχανίας.
Η κατεύθυνση που είχε δώσει τα τελευταία χρόνια ήταν να συνεχιστούν οι επενδύσεις, με ποιοτικά χαρακτηριστικά, στις Καλυθιές αλλά και στον γεωργικό τομέα.
Η γεωργία ήταν η σύνδεση με τις ρίζες, με τους προγόνους του.  
Ηταν μέλος της γενιάς που «έστιβε πέτρες», δεν κοιτούσε ρολόι και ημερολόγιο, είχε αρχές με βάση την οικογένεια και έβαζε, πάντοτε, υψηλούς στόχους.
Η κοινωνία των Καλυθιών τον αποχαιρετά με σεβασμό και τιμά τη μνήμη του.
Η προσφορά του και η δημιουργικοτητά του θα είναι σημείο αναφορά για πολλές δεκαετίες.
Αλησμόνητος!